niedziela, 23 kwietnia 2017

Zjesz beczkę soli z reporterem?

Mądre powiedzenie mówi, że trzeba z kimś zjeść beczkę soli, by go dobrze poznać. Nie chodzi oczywiście o jedzenie soli, ale o czas jaki zajmuje dobre poznanie drugiej osoby. Można to także rozumieć jako przestrogę, żeby nie ufać obcemu dopóty, dopóki nie będzie się pewnym jego przyjaźni.

Czy tak samo jest z relacjami z reporterami?

Prawie każde szkolenie medialne zaczyna się od przekazania uczestnikom wiedzy o tym jak działają media i czego potrzebują reporterzy. Im więcej praktycznych i aktualnych informacji o tajnikach i metodach pracy reporterów, tym więcej udanych wywiadów po szkoleniu.

Czy trzeba zjeść beczkę soli, żeby zrozumieć reportera? Czy można się z nim zaprzyjaźnić?

Komunikacja z reporterami powinna być traktowana jak komunikacja biznesowa. W takiej komunikacji ważniejsze od przyjaźni są szacunek i zaufanie. Szacunek bierze się z profesjonalizmu, zaufanie z wiarygodności.

Jako były reporter wiem, że poznanie tego jak pracuje mózg dziennikarza może być nieco odstraszającym doświadczeniem. Ale do odważnych świat należy. Spróbujmy.

Reporter chce od razu poznać finał sprawy i konkluzję. Chodzi o krótkie zdanie, które nadaje się na tytuł. Potem pierwszy akapit z odpowiedziami na pytania kto, co, gdzie, kiedy i jak. W dalszej kolejności przykłady, liczby i cytaty. Ten styl komunikacji bardzo różni się tego jak rozmawiamy na co dzień. Dlatego w rozmowie z reporterem musisz dopasować się do jego oczekiwań i przyzwyczajeń.

Na przykład, reportera nie interesuje jak długo działa firma, do kogo należy, co robi i jakie ma certyfikaty. W pierwszej kolejności musi usłyszeć coś co zachęci go do słuchania i pytania o szczegóły.

W skutecznej komunikacji z reporterami pomaga znajomość specyfiki ich pracy. Oto 7 wyróżników pracy w mediach:

1. Każdy reporter chce wiedzieć o wszystkim pierwszy.

2. Większość pracuje jednocześnie nad kilkoma różnymi tematami.

3. Wszyscy rywalizują ze wszystkimi – telewizja z radiem, prasa z telewizją, radio z prasą, portale informacyjne z blogerami, itd.

4. Większość swoich źródeł traktują z dużą nieufnością. Na przykład nie wierzą za grosz politykom.

5. Są dumni ze swojej pracy. Chcą zrobić wrażenie na redaktorach, wydawcach i współpracownikach.

6. Codziennie ich pracę oceniają gburowaci i wymagający redaktorzy.

7. Tytuły ich artykułów piszą w redakcji osoby, które nie zawsze przeczytają tekst do końca.

Większość ludzi nigdy nie pomyśli jak pomóc reporterowi w pracy. Każdy kto dopasuje się do potrzeb reportera może liczyć na jego uznanie.

Sztuczki reporterskiego fachu

Warto pomagać reporterom, ale tylko naiwni sądzą, że to wystarczy, żeby zagwarantować sobie pozytywny artykuł. Media żyją konfliktami. Są tam gdzie jest spór, kłótnia lub awantura. Takie tematy zwiększają sprzedaż, słuchalność i oglądalność.

Reporterzy do perfekcji opanowali sztuczki zdobywania informacji, także tych, którymi nie chciałbyś się z nimi dzielić. Oto te najbardziej popularne:

1. zadawanie naraz serii pytań,

2. przerywanie odpowiedzi,

3. udawanie przyjaciela,

4. zadawanie pytań z tezą,

5. zachęcanie do spekulacji,

6. namawianie do komentowania cudzych wypowiedzi,

7. wykorzystanie ciszy do powiedzenia słowa za dużo.

Różni reporterzy używają różnych sztuczek. Ważne, żeby umieć je rozpoznawać i trzymać się swego planu rozmowy.

Prawa i obowiązki

Każdy rozmówca ma 5 praw:

1. Prawo do poznania tematu wywiadu.

2. Prawo wyznaczenia czasu trwania wywiadu (nie dłużej niż 20 minut).

3. Prawo do zadawania pytań wyjaśniających.

4. Prawo do poznania nazwisk innych rozmówców reportera.

5. Prawo do nagrania wywiadu dla własnych potrzeb.

W każdych relacjach są prawa i obowiązki. Oto podstawowe obowiązki rozmówcy:

1. Mówienie prawdy.

2. Unikanie zgadywania lub świadomego podawania niepełnych informacji.

3. Przekazywanie informacji bez zbędnej zwłoki.

4. Sprawdzenie kim jest reporter i dla jakiej pracuje redakcji.

5. Profesjonalne traktowanie reportera, na przykład punktualność.

Konkluzja

Czy musisz zjeść z reporterem przysłowiową beczkę soli, żeby go dobrze poznać? Nie musisz.

Na szkoleniu medialnym dowiesz się wszystkiego, co umożliwi komunikację z mediami zgodną z Twoimi interesami i potrzebami reporterów.

Czy warto się przyjaźnić z reporterami? Na pewno warto mieć wśród nich sprzymierzeńców pomagających w realizacji celów biznesowych. Ale bezinteresowna i szczera przyjaźń to relacja, która sprawdza się tylko w życiu prywatnym.

Jeśli jesteś zainteresowany szkoleniem medialnym lub masz pytanie o komunikacji z mediami, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

piątek, 14 kwietnia 2017

9 formatów materiałów PR dla prasy

Masz ciekawy, ważny i aktualny temat dla mediów. Super. Wiesz jak go przedstawić?

Co wybrać: informację prasową, wywiad czy raport? A może jeszcze inny format?

Zacznij od analizy profilu redakcji oraz jej czytelników. Jakie tematy mają największe wzięcie? Jakie formaty są najbardziej popularne?

Jeśli nie pracowałeś w mediach, możesz nie znać różnicy między "twardymi" i "miękkimi" informacjami. Twarde to te, które powinny być wykorzystane natychmiast (wydarzenia, wypadki, skandale, itp.). Miękkie nie starzeją się szybko i interesują mniejsze grupy.

Tematy PR najczęściej trafiają do kategorii informacji miękkich – są ciekawe, ale nie nadają się na czołówki gazet i programów informacyjnych.

Oto 9 formatów materiałów PR dla prasy:

1. Opowieść o ciekawym człowieku

Ludzie kochają dramatyczne opowieści z wyrazistymi bohaterami. Ich sukcesy i porażki ekscytują czytelników. Jeśli masz temat o tzw. ciekawym człowieku (na przykład wyjątkowym pracowniku lub nietypowym kliencie), warto skorzystać z tego formatu.

2. Artykuł profilowy

Artykuł profilowy opisuje jedną osobę. Czasem jest to przedstawienie pełnej sylwetki, czasem opis tylko fragmentu, na przykład szef firmy opowiada o swoim hobby lub naukowiec mówi o pracy nad wynalazkiem.

3. Artykuł poradniczy

Artykuły poradnicze mają czytelników czegoś nauczyć. Niektóre poprzestają na instrukcjach jak coś zrobić (na przykład jak zbudować dom w 3 miesiące), inne pokazują też korzyści z zastosowania się do porad, na przykład dlaczego warto zbudować dom z bali.

4. Debata ekspertów

W debacie eksperci z podobnym doświadczeniem dzielą się wiedzą na wybrany temat. Celem jest przekazanie i porównanie informacji z różnych źródeł (od kilku ekspertów). Można to przedstawić jako relację z dyskusji lub zapis debaty w formacie pytań i odpowiedzi.

5. Artykuł o nowym trendzie

Artykuły o nowych trendach opisują zmiany w branży. Pokazują dobre i złe strony zmian i prognozują skutki, na przykład nowości w modzie, muzyce, stylu życia, itp.

6. Komentarz

Komentarz najczęściej dotyczy ważnego wydarzenia. Autor opisuje tło tego, co się stało, analizuje przyczyny i tłumaczy możliwe implikacje.

7. Raport z badania

Raporty przedstawiają w przystępnej firmie wyniki najnowszych badań. Opisują cel i metodę badania oraz główne wnioski.

8. Prezentacja produktu

Do prezentacji produktu najczęściej wykorzystuje się recenzje i przewodniki po prezentach. Recenzje dotyczą premierowych produktów. Przewodniki po prezentach pojawiają się w okresach przedświątecznych.

9. Artykuł opiniotwórczy

Artykuły opiniotwórcze budują reputację eksperta. Pisane są w pierwszej osobie i służą przedstawieniu opinii na aktualny temat. Warto je wykorzystać do pokazania swojej bogatej wiedzy i wyjątkowego doświadczenia.

Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu tekstu PR dla prasy lub masz pytanie o komunikacji z mediami, prosimy o kontakt. Nasz telefon: 77 441 40 14.

piątek, 31 marca 2017

Okulary przeciwsłoneczne w telewizji. Tak czy nie?

Chcesz wystąpić w telewizji w okularach przeciwsłonecznych?

To nie jest zły pomysł. To jest bardzo zły pomysł.

Dni są coraz dłuższe. Jest coraz cieplej. Coraz więcej czasu znowu spędzamy na zewnątrz – w pracy i w wolnym czasie.

Rośnie też prawdopodobieństwo wywiadu dla telewizji na świeżym powietrzu. Okulary przeciwsłoneczne chronią oczy przed mocnym słońcem, ale w telewizji nie wyglądają dobrze.

Okulary przeciwsłoneczne na pewno poprawiają samopoczucie osoby przed kamerą, ale są źle odbierane przez widzów. Oczy są najważniejszą częścią twarzy. Kiedy ich nie widzimy czujemy się nieswojo.

Oczy są zwierciadłem duszy. Przyjaciele częściej patrzą sobie w oczy niż nieznajomi. Zakochani nie mogą oderwać od siebie oczu.

Pracownicy ochrony, policjanci i agenci służb specjalnych używają ciemnych okularów, żeby ludzie nie wiedzieli gdzie patrzą. Policjanci drogówki w amerykańskich filmach noszą okulary lustrzane (aviatory) redukujące ryzyko konfliktu. Zdenerwowany kierowca nie widzi oczu policjanta tylko odbicie swojej twarzy – podświadomie kontroluje emocje i zachowanie.

Dobry kontakt wzrokowy poprawia komunikację – ociepla przekaz, budzi zaufanie i wzmacnia autorytet. Kiedy patrzymy rozmówcy w oczy czujemy, że lepiej go rozumiemy i lepiej odgadujemy uczucia.

Zdejmij okulary przeciwsłoneczne przed wywiadem dla telewizji na świeżym powietrzu. Jeśli słońce będzie zbyt intensywne, poproś operatora o ustawienie kamery w zacienionym miejscu.

Kontakt

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *